ආලය වන් මනරම් කවිකම් දෙන
සිතුමිණ කොද විස්කම්
හදවත් වී සමහම් නෙගැයුම් කර
සිඳ බිඳලයි භව ගිම්
පැණසර මහ බෝ සතුන්
විරතට පැමිණ නොමින්
පබවත වෙත බැඳෙමින්
පුද දුන් උණු කඳුලින්
ආලය නම් මනු දම් අදහම් නිති
එතැනය සබය සුදම්
ආලය වන් මනරම්...
සහළඟුරෙන් දැවෙමින්
පවසට පැන් වෙනුයෙන්
උරය පලා සතොසින්
පුදදුන් සිය රුහිරෙන්
ආලය නම් මනුදම් සුරකිම් නිති
එතැනය සුරලොව නම්
ආලය වන් මනරම්...
No comments:
Post a Comment